Pieter Geenen


        

In zijn video- en geluidsinstallaties verkent Pieter Geenen ( *1979 ) de veronachtzaamde aspecten van onze fysieke omgeving. Voor de reeks “Gaze” pootte hij zijn camera telkens neer voor een schijnbaar banaal en alle-daags tafereel. De mens is er afwezig of gereduceerd tot een nietige gestalte in een uitgestrekt landschap. De kijker wordt minutenlang aan zijn lot overgelaten met beelden waarin er ogenschijnlijk bijna niets gebeurt. Tegelijk ontstaat er zo een verwachtingsvolle spanning, alsof er elk moment dan toch écht iets zal gebeuren. Elke minieme verandering in het beeld wordt daardoor met betekenis geladen. Voor zijn jongste videoproject in de reeks “Gaze” trok Pieter Geenen naar het Italiaanse eilandje Lampedusa. Hij maakte er nachtelijke opnames, voornamelijk zeezichten. Dit resulteerde in monochrome videolandschappen waarin objecten of mensen oplichten als stippen tegen een donkere achtergrond. Door het filmen bij infrarood licht - zoals ook bij een bewakingscamera - krijgen deze bevreemdende beelden een extra dimensie. De toeschouwer krijgt willens nillens de rol van bewaker toebedeeld. Niet zonder reden, want Lampedusa haalt regelmatig het nieuws omwille van de vluchtelingenproblematiek. Het eilandje ligt op nauwelijks tachtig kilometer van de Tunesische kust. Jaarlijks wagen talloze vluchtelingen uit Afrika en Azië er de oversteek, op zoek naar een beter leven in Europa. De Italiaanse overheid interneert de vluchtelingen in een gesloten centrum op het eiland zelf en deporteert ze vandaaruit naar kampen in Libië. Daar worden ze naar verluid vaak mishandeld. Welke houding kunnen we aannemen tegenover dit menselijke drama? Pieter Geenen kiest hier resoluut voor een oorverdovend zwijgen. We moeten het doen met enkele stippen op een donker beeldvlak en op de achtergrond het geluid van de zee. [pp]