Mo Ramakers


        

Mo Ramakers stelt voortdurend ons conformisme aan de kaak. Haar werk confronteert ons met de vele uitwassen van de machtssystemen die het leven mee vormgeven: de uitbuiting van de natuur en de mens in functie van de economie, religieus fanatisme, oorlogsgeweld, racisme, seksisme, … Deze sociale en politieke kwesties vertaalt zij naar installaties en sculpturen met een zeer expliciete beeldtaal die een onmiddellijke, haast fysieke reactie uitlokt. Het lichamelijke en de schriftuur zijn de twee polen waarrond het oeuvre van deze kunstenaar cirkelt. Het lichaam fungeert hier niet enkel als zetel van onze gewaarwordingen van genot en pijn, maar ook en vooral als het strijdtoneel dat de inzet vormt van tal van machtsspelen, van disciplinering en geweld. De schriftuur, de woorden en symbolen drukken in de context van dit werk niet minder gewelddadig hun stempel op de werkelijkheid zoals wij die beleven. De verleidelijke lichaamsbeelden uit de wereld van de reclame en de massamedia verliezen in Ramakers’ ensceneringen al hun schittering. De bijbehorende slogans klinken opeens erg hol. [pp]

Pas op het ogenblik dat de toeschouwer aanvangt met het in zich opnemen van een kunstwerk, wordt hij zich bewust van de grote kloof tussen de sensibiliteit die Mo Ramakers aanbiedt, en de beelden die zich daarop bij de waarnemer ontwikkelen. (…) Het is de vaak conflictuele band tussen wat men ziet en wat men gewaar wordt, die veelal de bijzondere relatie bepaalt tussen de persoon en het voorwerp in de esthetische ervaring. (…)
Mo Ramakers geeft ons haar persoonlijke, gevoelige kijk op de wereld. Een prisma met veelvuldige facetten, eerder vragen stellend dan antwoorden aanreikend. Wel moet men in staat zijn de juiste vragen te stellen!
Vertaling van Aspic, 2005